درخت ِ آویخته

سلام

 

در يک غروب

در يک غروب پاييزی

يک جاده در ميان باغ

گاهی پهن و گاهی باريک

-

در يک غروب پاييزی

يک جاده در ميان باغ

گاهی روشن ، گاهی تاريک

-

در انتهای جاده

جای ِ پاها

گاهی دور و گاهی نزديک

زنده ياد عمران صلاحی( اسفندماه 1325- 11 مهرماه 1385 )

 

پاييز رفت

باز فرو ريخت 

برگ های درختان

و تا به خود بياييم

پاييز رفت با تمام شکوهش

حالا درختان ِ بی برگ

ما را به خود می خوانند

                                در رديف های طولانی

عزيز تُرسِه

درخت ِ آويخته

در پاييز

درخت

مُرده

خُشک ريشه

برگ ِ سبز

روييده

بر دورترين شاخه

از ريشه

درختی

به برگی

آويخته

من

درخت

تو

برگ

 

 

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۳۸٦
   

فرستادن به: Balatarin :: Donbaleh :: Facebook :: Twitthis :: 100C :: Del.icio.us :: Digg :: Friendfeed :: Technorati :: Subscribe to Feed

پيام هاي ديگران ()    +


Technorati Profile
  RSS 2.0