سلام

 

ديروز                    {        }                     فردا

 

جا مانده ام

در ديروزی که

به

فردا نپيوست

 

از ديروزم می آمدی

با دستانی به مهربانی باران

و تا

ديدمت

فردايی

بودی

 

دست فردا را

بده

در دست ديروزم

که باز از نو

بسازی

شايد

امروز را

در من

 

و اين روزها:

ترانه ی ِ  Bu şarkılar da olmasa  از آلبوم  ِ DUDU  از TARKAN  :

 

Biraz param vardi bitti
Dün bir isim vardi bugün yok
Bi sevgilim vardi cekti gitti
Bizde sans ne gezer

 

Param kalmadi,
Isim gücüm yok,
Sevgilim yok,
Yok oglu yok yok
Param kalmadi,
Isim gücüm yok,
Sevgilim yok,
Yok oglu yok yok yok...

 

Bu sarkilarda olmasa,
Telefonlar calmasa,
Arkadaslarim aramasa,
N'apardim kim bilir?
Bu sarkilarda olmasa,
Telefonlar calmasa,
Arkadaslarim aramasa,
Durmazdim bir dakika

 

Parcali bulutluyum
Ama hala umutluyum
Dünya gözümden düstü
Bu kadar aci bana yeter

 

Ben hassas adamim yikilirim iste
Icime dert olur
Giden gidene

Bu sarkilarda olmasa,
Telefonlar calmasa,
Arkadaslarim aramasa,
N'apardim kim bilir?
Bu sarkilarda olmasa,
Telefonlar calmasa,
Arkadaslarim aramasa,
Durmazdim bir dakika

 

يه کم پول داشتم ، تموم شد

ديروز برا خودم کار ی داشتم ، اما امروز نه

واسه خودم عشقی داشتم ، گذاشت رفت

شانس از کنارم رد نمی شه

 

پولی واسم نموند

نه حس و حالی دارم و نه کاری

عشقی ندارم

نيست ، نيست ، نيست که نيست...........

 

کی می دونه چی کشيدم ؟؟؟؟؟

اگه اين آهنگا هم نباشن

اگه تلفن ها هم زنگ نزنه

اگه رفيقام سراغمُ  نگيرن

يه دقيقه هم دَووم نِمياوُردم

 

بغضها دارن منُ پاره می کنن

اما هنوز اميدوارم

دنيا از چشمم افتاد

اين همه زجر ، بسه

 

دلم پر از دردِ

اونکه رفتنی بود ، رفت.............

من  آدم حساسی هستم ، از پا در ميام

 

کی می دونه چی کشيدم ؟؟؟؟؟

اگه اين آهنگا هم نباشن

اگه تلفن ها هم زنگ نزنه

اگه رفيقام سراغمُ  نگيرن

يه دقيقه هم دَووم نِمياوُردم

 

( برای رساندن معنای درست تر ، برگردان بعضی از خطهای ترانه ، جا به جا شده )

 

 

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٦
   

فرستادن به: Balatarin :: Donbaleh :: Facebook :: Twitthis :: 100C :: Del.icio.us :: Digg :: Friendfeed :: Technorati :: Subscribe to Feed

پيام هاي ديگران ()    +


 

بايد باز باور کنيم

 

قيصر امين پور صبح امروز 8آبان در گذشت . به همين سادگی باز هنرمندي از تبار عشق از همان تباری که به قول سيد حسن حسينی ، از ازل ، عاشق بودند را از دست داديم و برای چند روزی باز به ياد می آوريم که قيصر امين پور هم ، شاعری بود که شعر هايش ، انسانيت شعرش و خودش را دوست داشتيم ...همين .

چقدر حالم بد می شود وقتی می بينم ، در عمر کوتاه اين وبلاگ شاهد پرواز هنرمندانی بوده ام که هيچ وقت جايگزينی نه برای خودشان و نه برای هنرشان پيدا خواهيم کرد ... نمی دانم ، امروز بيشتر از اينکه از رفتن قيصر ، متاثر شوم از ماندن خودمان در زمانه ای که ديگر هنرمندان راستينش انگشت شمارند ، غمگين شدم . نمی دانم ، مردم ايران شايد دارند جزای قدر نشناسی خود را می دهند . زمانه ای که شاعران و هنرمندان صِله گير و درباری در آن بيشتر به چشم مي آيند و هنرمندان ديگری که سالها با آثارشان زيسته ايم ، يکان يکان از زمانه ی ما ، کسر می شوند و انگار نه انگار ...

 

دستور زبان عشق

 

دست عشق از دامن دل دور باد

می توان آيا به دل دستور داد ؟

می توان آيا به دريا حکم کرد

که دلت را يادی از ساحل مباد

موج را آيا توان فرمود : ايست

باد را فرمود : بايد ايستاد

آنکه دستور زبان عشق را

بي گزاره در نهاد ما نهاد

خوب مي دانست ، تيغ تيز را

در کف مستی ، نمی بايست داد

 

 

چيستان

 

 

ما گنهکاريم ، آری ، جرم ما هم عاشقی است

آری اما آنکه آدم هست و عاشق نيست ، کيست ؟

زندگی بی عشق ، اگر باشد ، همان جان کندن است

دم به دم جان کندن ای دل ، کار دشواری است ، نيست ؟

زندگی بی عشق ، اگر باشد ، لبی بی خنده است

 بر لب بی خنده بايد جای خنديدن ، گريست

زندگی بی عشق ، اگر باشد ، هبوطی دايم است

آنکه عاشق نيست ، هم اينجا هم آنجا دوزخی است

عشق ، عين آبِ ماهی يا هوای آدم است

 می توان ای دوست ، بی آب و هوا يک عمر زيست

تا ابد در پاسخ اين چيستان ِ بي جواب

بر در و ديوار می پيچد ، طنين چيست ؟ چيست ؟

 

فراخوان

 

مرا

به جشن تولد

                      فرا خوانده بودند

چرا

         سر از مجلس ختم

                                               در آورده ام ؟

 

 

تمام

شب آمد ، روزگار دل تمام است

به دستت اختيار دل تمام است

من از چشم تو خواندم روز آغاز

که با اين عشق کار دل تمام است

 

 

 

شعر ، قطاری روشن است که از عمق يک تونل تاريک و طولانی ، بيرون می خزد . قسمتی از اين قطار ، هميشه در تاريکی و دود و مه ، پنهان است . شعر شگفتی و شکفتگی است .

--

به جای آنکه بگوييم نويسنده ، کسي است که تا زنده است می نويسد ، بهتر است بگوييم ، نويسنده کسي است که تا می نويسد ، زنده است .

 

دکتر قيصر امين پور (2 ارديبهشت 1338 -8 آبان 1386)

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۸ آبان ۱۳۸٦
   

فرستادن به: Balatarin :: Donbaleh :: Facebook :: Twitthis :: 100C :: Del.icio.us :: Digg :: Friendfeed :: Technorati :: Subscribe to Feed

پيام هاي ديگران ()    +


طعم نگاه تو

سلام

 

چشمانت

دو چشمه عسلند

که نگاهت چنين

عسل است

به همان چسبناکی

به همان شيرينی

-

نگاهم می چسبد

به نگاهت

هر بار که چشم می بندم

و چون باز می کنم چشمانم را

نه نگاهم

که تلخکامی اين روزها

به شيرينی مي زند

-

عسل شده است

اين زهرْ روزها

به طعم نگاه تو

 

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ آبان ۱۳۸٦
   

فرستادن به: Balatarin :: Donbaleh :: Facebook :: Twitthis :: 100C :: Del.icio.us :: Digg :: Friendfeed :: Technorati :: Subscribe to Feed

پيام هاي ديگران ()    +


Technorati Profile
  RSS 2.0