رابرت هیلیارد ، رسانه های گروهی

رسانه های الکترونیکی

 

ما تا کنون ، به طور عمده ، از عبارات تلویزیون و رادیو ، استفاده کرده ایم . از فیلم برداری برای تلویزیون چه می دانید ؟ آیا بین متنی که برای یک شبکه کابلی پولی آماده شده است و متنی که برای یک شبکه کابلی با دسترسی محلی ، نوشته شده است ، تفاوتی وجود دارد ؟ آیا روش نوشتن متفاوتی برای محتوایی که از ماهواره پخش می شود ، وجود دارد ؟ چگونه یک نفر ، برای سیستم های فیبر نوری ، می نویسد ؟ درباره سایر سیستم هایی که تجهیزات رسانه های گروهی الکترونیک را ، تجهیز می کنند ، چه می دانید ؟

معانی پخش کردن ، نا مربوط هستند . گرترود اِستین ، برای معنا کردن می نویسد ، نویسندگی ، نویسندگی  است . اصولا شکل برنامه یکسان است و مهم نیست از کدام فن آوری برای فرستادن و دریافت کردن امواج صوتی و تصویری ، استفاده شود . جمعیت شناسی ، میان مردمی که یک کانال کابلی با دسترسی محلی یا یک کانال سراسری ِایستگاه محلی یا یک کانال که از یک دیش ماهواره خانگی دریافت می شود را تماشا می کنند ، ممکن است متفاوت باشد . محتوای مجاز یک کانال رایگان می تواند با آنچه دریک کانال پولی بزرگسالان دیده می شود ، متفاوت باشد . اما شیوه های نوشتن برنامه ها برای یک قالب(Format) ، یکسان است .

بنابراین ، در این کتاب ، تمایزی میان نوشتن برای پخش ِسراسری ، کابلی و ماهواره ای وجود ندارد ، جز هنگامی که جمعیت شناسی یا سایر ملاحظات ، به قالب یا ملزومات تکنیکی متفاوتی ، حکم کند . تلویزیون ، اصطلاحی است که برای شرح دادن تمام متنهای ویدیویی و رادیو ، اصطلاحی است که برای شرح دادن تمام متنهای شنیداری ، که برای رسانه های گروهی نوشته می شود ، استفاده می شود .

اگرچه ، روشهای تولید ، مطلب دیگری است . نویسنده ، علاوه بر مهارت ِ بکار بردن واژگان ، باید برای شناختن آنچه که هر رسانه می تواند انجام دهد ، عناصر تولید را بشناسد و باید بداند که چگونه ، اختصاصا ً برای چشم و گوش ، بنویسد . برای مثال ، قالب ِفیلم برای تلویزیون ، با قالب ِنوار ویدیو(The Tape Format) ، یکسان نیست . درنسخه ضبط شده یک نمایش ، نسبت به نوع زنده آن نمایش که در حضور حاضران یک استودیو ، اجرا می شود ، ملاحظات متفاوتی اعمال می شود . (The Cosby Show یک مثال ، برای مورد اخیر است .) تفاوتهای مهم دیگری بین تولید استودیویی و تولید میدانی ، وجود دارد . در هر قالب ، علاوه بر روشهای فیزیکی ، بسته به زیبایی شناسی ، شیوه های تولید را تغییر می دهند و آن را به وسیله تجهیزات و ادوات فنی مختلف ممکن می سازند . نویسنده باید عناصر تولید را بشناسد و آنها را بکار ببرد ، دقیقا ً مانند یک نقاش که قلم موها ، کرباس ها و رنگ های مختلف را می شناسد و آنها را بکار می گیرد . ابزارهای اصلی نویسنده در فصل 2 ، پوشش داده می شود .

در سالهای اخیر ، تعداد به سرعت فزاینده ای از مردم سراسر جهان ، به طور روز افزونی برنامه های صوتی و تصویری را ، در رسانه های جدید ، و به ویژه اینترنت ، می دیده و می شنیده اند . در حالی که سایر فن آوری ها ، مانند کابل و ماهواره که اغلب به عنوان رسانه های جدید خوانده شده اند ، بعد از رادیو و تلویزیون ، به وجود آمده اند ، اما آنها ، اصولا ً سیستم های پخش هستند . به جز برنامه سازی در معنای وسیعتر - مانند برنامه سازی برای سلایق خاص (Narrowcasting) ، یعنی مخاطبان ویدیوهای دسته بندی شده و کانال های چندگانه معین ، اینجا در ایالات متحده اصولا زیبایی شناسی آنها ، با رسانه های قدیمی تر ، یکسان است . همینطور است ، آنها به ندرت به روشهای متفاوت و ویژه ی نوشتن برای برنامه هایشان ، نیاز دارند . آنها فقط از طریق سرویسهای اضافی ، برنامه هایشان را پخش می کنند و در غیر اینصورت ، از طریق تلویزیونهای سنتی ، همین کار را می کردند .

اما فضای سایبر (Cyber Space) متفاوت است . اینترنت ، شماری از پارامترهای ویژه تکنیکی ، زیبایی شناختی و روان شناختی را ایجاد کرده است که نویسنده ، برای آنکه متنی که آماده کرده  تاثیر مناسبی در رسانه جدید داشته باشد ، باید این پارامترها را شناخته و بکار ببرد . در این حالت اینترنت برای نویسنده مانند زمانی است که اولین بار برای تلویزیون شروع به برنامه سازی کردند . بنابراین ، نویسنده باید با شماری از پیکره بندی های مختلف که ایجاد شده است سروکارداشته باشد -  همانطور که در فصلهای 1، 3 و10 بحث شده است برای مثال ، روش هایی که برای نوشتن یک نمایشنامه یا یک مستند برای فیلم یا اجرا روی صحنه یا هر برنامه ای برای رادیو، استفاده می شود برای تلویزیون ، غیر قابل استفاده هستند . در فصل 11 ما به تعدادی از شاخصه های اصلی اینترنت ، نگاه می کنیم و بررسی می کنیم که چرا ملزومات آن ، در یک نوع محتوای یکسان ، با رسانه های قدیمی تر ، متفاوت است .

 

بعدی       فهرست   قبلی

 

+


Technorati Profile
  RSS 2.0