رابرت هیلیارد ، رسانه های گروهی

عناصر اصلی تولید


     

     

                                            

                                  

   

        

نویسنده رسانه سراسری باید ابزارهایی را که کارگردان با استفاده از آنها متن را زنده می کند ، خواه در یک سریال کوچک شش ساعته یا در یک آگهی بازرگانی 30 ثانیه ای ، بشناسد . هنگامی که شما برای یک رسانه دیداری یا شنیداری می نویسید باید تمام تکنیکهای تولیدی که می تواند یک متن را بهبود بخشیده و آسان تر کند ، بشناسید . شما باید بدانید که دوربین چه کاری رامی تواند انجام دهد و چه کاری را نمی تواند ، چه جلوه های صوتی یا تصویری در اتاق کنترل ، عملی هستند ، چه میکروفون هایی به ایجاد تصاویر ذهنی کمک می کنند ، چه اصطلاحاتی در کارگردانی ، استفاده می شود ، توصیفات ، انتقالات و تمامی سایر ادوات تولیدی و فنی و عباراتی که می توانند برای نوشتن موثر ، ضروری باشند .

پیشرفت های جدید در فن آوری رادیو و تلویزیون ، ادامه دار هستند . فقط در طی دهه قبل ما فرصت های افزوده ی بسیاری در رادیو وتلویزیون ، داشته ایم . صدای دیجیتالی ، مزایای جدیدتولیدی و نویسندگی را فراهم کرد . جمع آوری الکترونیکی اخبار و تولید میدانی الکترونیک (ENG و EFP ) استاندارد شدند : ENG  استفاده از دوربین های سبک و انعطاف پذیر را برای جمع آوری سریع اخبار و از مکان هایی که پیش از این دسترسی به آنها ممکن نبود ، میسر کرده است و EFP تجهیزات minicam (دوربین دستی ) را فراهم کرده است که تولید محتوای غیر خبری و بازرگانی را در خارج استودیو ، میسر می کنند . نوار ویدیویی در اغلب اشکال تلویزیونی ، نظیر اخبار ، مستندها ، panels ، مسابقات تلویزیونی ، نمایش های سبک ، جایگزین فیلم شد ، معکوس شدن روند از زمانی آغاز شد که تولید تلویزیونی ، اندکی بعد از تولید نوار ویدیویی در 1956 ، به هالیوود ، نقل مکان کرد .  Multiplexing (سیستم انتقال پیام های چندگانه) ، quadroplexing (سیستم انتقال پیام های چهارگانه) و electronic synthesizer (ترکیب کننده الکترونیکی) و خودکار سازی (automation) از میان سایر تکنیک ها ، نهادینه شدند. در حالی که خود اشکال (  formats) نسبتا ، بدون تغییر مانده اند ، تکنیک هایی که نویسنده می تواند در هر شکل بکارگیرد بوسیله هر فن آوری جدید ، گسترش می یابد .

اگر چه  ممکن است ، بینندگان به تلویزیون ماهواره ای و کابلی به صورت متفاوتی نسبت به سرویس تلویزیون سراسری ، نگاه کنند ، اما تفاوت ، اصولا در وسیله پخش است . رسانه ، هنوز تلویزون است . متن ، اصولا همان است . اما برنامه سازی می تواند از بعضی نظرها متفاوت باشد ، که نیاز به جهت گیری متفاوت نویسنده دارد . برای مثال ، بسیاری از حق امتیازهای کابلی ، کانال هایی با منبع محلی دارند که تولیدات اغلب زنده و محلی را تهیه می کنند . نوع و محتوای این برنامه ها که معمولا کیفیتی نیمه حرفه ای دارند و موضوع اصلی اختصاصی اغلب توسط گروه های خاص ذینفع تولید می شود یا در جهت اهداف آنها است . نویسنده باید به محدودیت های تولید زنده با استفاده از تجهیزات محدود و اغلب ناکافی ، آگاه باشد . خیلی اوقات ، منابع محلی و به ویژه کانال های با دسترسی عمومی ، فرصتهایی را فراهم می کنند تا گروه های همسایه ، گروه های مذهبی ، اقلیت ها و سایر گروه های فرهنگی گوناگونی که به طور سنتی از دسترسی برابر به رسانه ها ، محروم شده اند ، پخش تلویزیونی داشته باشند .

به دلیل آنکه تلویزیون کابلی و همچنین بعضی کانال ها ، به پول کاربر نیازمند است ، در واقع بینندگان تلویزیون پولی به ازای هر کانال یا هر برنامه و تلویزیون کابلی ، می تواند مخاطبی نسبتا ثروتمند و از نظر فرهنگی ، خبره به شمار روند . این گاهی به این معناست که شما می توانید در سطحی بالاتر از پایین ترین گرایش مشترک معمول در پخش سراسری ، بنویسید .

شاید ، پیشرفت تواناییهای تلویزیون کابلی (و اینگونه فن آوریهای نو) و برنامه سازی خدماتی جهت دار و ارتباطات دوطرفه (تعاملی) ، مهم تر باشد . آموزش رایانه مبنا ( Computer-Based ) ، بانکداری راه دور ، بازاریابی بوسیله تلویزیون ، دسترسی به کتابخانه ، خدمات داده ای ( Data-Services ) و سایر خدمات تعاملی ، شغل نویسنده را نسبت به الگوی خلاق سنتی در برنامه سازی ، به برنامه نویس رایانه ، توسعه داده است . ظهور سیستم های رسانه های جمعی نظیر ماهواره پخش مستقیم  ( DBS ) ، فیبر نوری و لیزر ، نقش نویسنده را توسعه داده است .

اگرچه ، تکنیک های اصلی نویسندگی ، به ظاهرتغییرقابل توجهی نکرده است . انطباق اشکال ، رخ می دهد . شکل چندین برش از زندگی که شامل چندین شخصیت می شود به وسیله Hill Street Blues معرفی گردید ، توسط تعداد زیادی از نمایش ها ، بعدها تقلید شد ، و تا دهه 1990 بخوبی ادامه دارد ، سبک حقیقت که در انتهای دهه 1980 متداول شد و فورا در برنامه های مختلف بسیاری ، رایج شد و تا دهه 1990 ادامه یافته است . در حالی که نمایش های دراماتیک ، برنامه های خبری ، مستندها ، آگهی های بازرگانی و سایر ژانرها ، اشکال و تکنیک های اصلی خود را حفظ می کنند .

 

 

بعدی       فهرست   قبلی

 

+


Technorati Profile
  RSS 2.0