رابرت هیلیارد ، رسانه های گروهی

تلویزیون

 

در حالی که نویسنده تلویزیون برای نوشتن یک متن ، اجباری به دانستن تمام عناصر تولید ندارد ، او باید یک درک پایه نسبت به ابزارهای ویژه مکانیکی و الکترونیکی رسانه داشته باشد . نویسنده باید با (1) استودیو (2) دوربین و حرکتها ، لنزها و نماهایش (3) اتاق کنترل و از جمله تکنیک های تدوین (4) جلوه های ویژه ی ویدیویی و (5) صدا ، آشنا باشد .

 

استودیو

 

استودیوهای تلویزیونی از نظر اندازه و تجهیزات ، متفاوت هستند . برخی بیشترین تجهیزات پیشرفته مکانیکی و هنر الکترونیکی رادارند و به بزرگی صحنه یک فیلم سینمایی ناطق هستند . برخی کوچک و جمع و جور هستند با تجهیزاتی که به ندرت برای  تولید یک نمایش سراسری با کیفیت ، کافی هستند . اگرچه استودیوهای شبکه ای ، ایستگاه های منطقه ای و مراکز بزرگ مستقل تولید ، احتمالا بهترین استودیوها را دارند ، گهگاه یک نفر سیستم یک مدرسه یا دانشکده را به راحتی قابل رقابت با بهترین امکانات حرفه ای ، می یابد . نویسنده باید اندازه و امکانات استودیو را بداند : آیا در استودیو، مجموعه های بزرگ ، مجموعه های زیاد ، حرکت های خلاقانه دوربین و نورپردازی ،  جای خواهد گرفت ؟ آیا تنظیمات میدانی ، لازم است ؟ آیا برنامه می تواند به شکل فیلم با تواناییهای کِرین ها (جرثقیلی که دوربین روی آن سوار می شود ، برای فیلم برداری از بالا)   ، جلوه های بیرونی و سایر تجهیزات مکانیکی ویژه استودیو ، تولید شود ؟ آیا اندازه استودیو به شیوه پخش زنده نیاز دارد یا به روش ضبط شده ؟ آیا متن باید ترکیبی از فیلم برداری استودیویی به علاوه فیلم برداری بیرونی با تجهیزات EFP باشد ؟ به عبارت دیگر ، پیش از نگارش نهایی متن (و در صورت امکان ، در نگارش اولیه) نویسنده باید بداند کدام امکانات فنی برای ساختن متن ، موجود است و به علاوه کدام یک از آنها در استودیو می توانند بکار روند و کدامیک نمی توانند و احتمالا اینکه ، چطور بکار می روند .

 

بعدی       فهرست   قبلی

 

+


Technorati Profile
  RSS 2.0