چهارمین رپرتوآر رادیو تئاتر

امشب با اجرای نمایش دانزِن در تالار انتظامی خانه ی هنرمندان ، چهارمین دوره ی رپرتوآر رادیو تئاتری که مشتاقانه به دیدن آن رفتم ، تمام شد . اگر بخواهم صادقانه بگویم نمایشها نسبت به 3 دوره ی پیش هم کمتر بودند و هم خنثی تر ، دست کم نسبت به نمایشهایی که در جشنواره ی تئاتر فجر پارسال ، برگزار شد ، چون 4 نمایش از 5 نمایشی که پارسال در این روزها دیدم ، نمایشهایی بیدار بودند و حتی نمایش شبهای آوینیون که به ظاهر طنز بود و برای خنده هم در چند دقیقه پایانی ، از نگاه من ، نگاهی داشت به خیمه شب بازی ها و بازی های پشت پرده ی سیاسی .

مهمترین رویداد این دوره آن بود که جز نمایش امشب ، هر نمایش دوبار اجرا می شد و خوشبختانه ، دو نمایش نخست را دوبار دیدم ، که برای من که بسیار این رسانه ی نو را دوست دارم ؛  مقایسه ی بازی یک بازیگر در دو اجرا جالب بود و آموزنده . نکته ی دیگری که در این دوره در نمایشها دیده می شد و خود این نکته نشان دهنده ی نو بودن این رسانه و تلاش هنرمندان دست اندر کار آن برای بهتر شدن است ، استفاده از video projection به جای لوازم صحنه بود که در دوره های پیش ، هر چند که این لوازم بسیار کم بودند نسبت به یک نمایش ، اما از آنها برای فضاسازی بیشتر استفاده می شد .

اما بهترین نمایش این دوره بدون شک نمایشی بود که "گروه نمایش آقالو" با عشق به زنده یاد احمد آقالو آن را اجرا کردند : نمایشی که باید بسیار بسیار از این گروه و جسارتی که در اجرای این نمایش داشتند ، به سهم خودم سپاسگزاری کنم .

بهترین بازیگر این دوره هم بی هیچ تردیدی امیر جوشقانی بود که نه تنها در 3 نمایش از 4 نمایشی که من در این دوره دیدم بازی کرد ، بلکه آن قدر من را تحت تاثیر بازی خود در نمایش "دیوانه" که تنها خود او بازیگر این نمایش بود ، قرار داد که با به یاد آوردن  گفتگوی روزنامه ی جام جم با او درباره ی نمایش رادیویی و اینکه او تا کنون در 3 هزار نقش در رادیو بازی کرده است و برای هر نقش هم مطالعه می کند و اینکه در دوره های پیش هم تا جایی که به یاد دارم ، ایشان با هنرمندی تمام به بهترین شکل نمایشهای مختلف را بازی می کرد و در این نمایشها همه گونه تیپ سازی داشت ، این فکر به ذهنم رسید که همانند سینما و تئاتر که چند بازیگری در آن سوپر استار هستند ، با احترام به تمام بازیگران پیشکسوتی که در این 4 دوره هنرمندی آنها را دیده ام ، باید بگویم که امیر جوشقانی بی شک یکی از سوپراستارهای نمایش رادیویی ایران در زمان ما است .

"دیوانه" نمایشی بود که در آن امیر جوشقانی با تمام احساس تک گویی های ذهنی یک دیوانه ی آدمکش را با نهایت قدرت بازی کرد ، با تمام حالتهای جنون آمیز یک دیوانه ، با فریادها وخنده های مالیخولیایی یک دیوانه ، ترس ها و ... یک مالیخولیایی .

گفتگوی روزنامه ی جام جم با امیر جوشقانی را بخوانید از ایــنجا .

بازی خشک و خشن مجید حمزه و بهناز بستان دوست در نمایش "خرابکار" هم بسیار عالی بود ، همینطور بازی "ناهید مسلمی" در نمایش "شام آخر" . نیازی به گفتن نیست که در هر دوی این نمایشها هم امیر جوشقانی بازی می کرد .

نمایشهایی که دیدم ( تعداد * امتیاز من است به هر نمایش ، نام نمایش ، نویسنده ، کارگردان ، بازیگرانی که بازی انها را بیشتر دوست داشتم ) :

**** 2و 3 بهمن 88 ، دیوانه ، اِدگار آلن پو ، مجید حمزه ، امیر جوشقانی

***** 4و 5 بهمن 88 ، خرابکار ، نوشته ی امیر جوشقانی بر اساس داستانی کوتاه اثر ها جین ، آشا محرابی ، امیر جوشقانی ، مجید حمزه ، بهناز بستان دوست

***** 9 بهمن 88 ، شام آخر ، علی جولایی ، ندا هنگامی ، امیر جوشقانی ، شمسی صادقی ، ناهید مسلمی

*** 10 بهمن 88 ، دانزِن ، برتولت برشت ، جواد پیشگر

در پایان هم سپاسگزاری می کنم از افکتور تمامی این نمایشها ، فرشاد آذرنیا .

برای خواندن نوشته های پیشینم درباره ی رادیو تئاتر نگاه کنید به یک ، دو ، سه .

 

  
نویسنده : مهرداد ; ساعت ۱۱:٥٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸۸
   

فرستادن به: Balatarin :: Donbaleh :: Facebook :: Twitthis :: 100C :: Del.icio.us :: Digg :: Friendfeed :: Technorati :: Subscribe to Feed

پيام هاي ديگران ()    +


Technorati Profile
  RSS 2.0