مادرانه هایی برای مادران ایرانی

پیشکش به تمام مادران سرزمینم

گوش کنید به ترانۀ "مادر" از آلبوم "مرد تنهای شب" با شعری از حبیب و آهنگسازی و نوازندگی و صدای خودِ او از ایــنجا .

گوش کنید به ترانۀ "مادر من" با شعری از خسرو شکیبایی و آهنگ ناصر چشم آذر و صدای خسرو شکیبایی از ایــنجا .

*

ایرج میرزای بزرگ به نسبت دیوان شعر کوچکی که دارد شعرهای زیادی برای کودکان نوشته است و پنج شعر از این شعرها کاملا برای مادر و مقام اوست دو شعر از این شعرها را در این نوشتار نوشتم و دو شعر دیگر را می توانید در نوشتاری کاملتر بخوانید در اینجا .

و استاد بزرگ ابوالقاسم حالت ( که به دلیل ارادت بسیارم به ایشان و شعرهای طنز او که همگی به طرز عجیبی به پیشگویی می ماند و شعرهای تربیتی و حکیمانۀ او ، دوست دارم ایشان را حکیم ابوالقاسم حالت بنامم ) شعر بسیار آشنایی دارند دربارۀ مادر که آن را در این نوشتار نوشته ام برای خواندن شعرهای دیگری از استاد بزرگ ابواقاسم حالت نگاه کنید به اینجا و اینجا و اینجا و ... .

و شاعر و ترانه سرای نام آشنای سرزمینم هما میرافشار شعری دارند که با هنرنمایی تمام به نقش مادر در پرورش روان آدمی پرداخته اند شعری به نام "دژخیم" .

*

ابوالقاسم حالت

- مادر

قطعۀ ذیل در آذر ماه 1339 به مناسبت روز مادر سروده شده است .

ای مادر عزیز ، که جانم فدای تو ،

قربانِ مهربانی و لطف و صفایِ تو

هرگز نشد محبت یاران و دوستان

همپایۀ محبت و مهر و وفای تو

مهرت بُرون نمی رود از سینه ام که هست

این سینه خانۀ تو ، وین دل سرای تو

آن گوهرِ یگانۀ دریای خلقتی

کَندَر جهان کسی نشناسد بهای تو

مَدحِ تو واجبست ، ولی کیست آن کسی

کایَد بُرون زِ عهُدۀ مَدح و ثنای تو

هر بهره ای که برده ام از حُسنِ تربیت

باشد زِ فیضِ کوشش بی منتهای تو

ای مادر ِ عزیز که جان داده ای مرا

سهل است اگر که جان دهم اکنون برای تو

گر جانِ خویش هم زِ برایت فدا کنم

کاری بزرگ نیست که باشد سزای ِ تو

تنها همان تویی که چو برخیزی از میان

هرگز کسی دگر ننشیند به جای تو

خُشنودی تو مایۀ خوشبختی من است

زیرا بُوَد رضای خدا در رضای تو

گر بود اختیار جهانی به دست من

می ریختم تمامِ جهان را به پای تو

*

- ایرج میرزا

- مِهر مادر

 رنج کشد از جفایِ پسر لیک

 آنچه کشیدست هیچ رنج نداند

رنجِ پسر بیشتر کشد پدر ، اما

چون پسر آدم نشد زِ خویش براند

مادر ِ بیچاره  هر چه طفل کند بَد

راندنِ او را زِ خویش نتواند

شیر ِجان گر بُوَد به کاسۀ مادر

زان نچشد تا به طفلِ خود نچشاند

- مادر

پسر رو قدرِ مادر دان که دایم

کشد رنجِ پسر بیچاره مادر

برو بیش از پدر خواهَش که خواهد

تو را بیش از پدر بیچاره مادر

زِ جان محبوب تر دارَش که دارَدت

زِ جان محبوب تر بیچاره مادر

نگهداری کُند نُه ماه و نُه روز

تو را چون جان محبوب تر بیچاره مادر

از این پهلو به آن پهلو نَغَلتَد

شب از بیمِ خطر بیچاره مادر

به وقتِ زادَن ِ تو مرگ ِ خود را

بگیرد در نظر بیچاره مادر

بشوید کُهنه و آرایَد او را

چو کمتر کارگر بیچاره مادر

تَموز و دَی تو را ساعت به ساعت

نمایَد خشک و تر بیچاره مادر

اگر یک عطسه آیَد از دِماغت

پَرَد هوش از سرش بیچاره مادر

اگر یک سرفۀ بی جا نمایی

خورَد خونِ جگر بیچاره مادر

برای این که شب راحت بخوابی

نخوابَد تا سَحَر بیچاره مادر

دو سال از گریۀ روز و شب ِ تو

ندانَد خواب و خور بیچاره مادر

چو دندان آوری رنجور گَردی

کشد رنجِ دگر بیچاره مادر

سپس چون پا گرفتی ، تا نیفتی

خورَد غم بیشتر بیچاره مادر

تو تا یک مختصر جانی بگیری

کَنَد جان ، مختصر بیچاره مادر

به مکتب چون رَوی تا بازگَردی

بُوَد چشمش به دَر بیچاره مادر

و گَر یک رُبعِ ساعت دیر آیی

شَوَد از خود به دَر بیچاره مادر

نبینَد هیچ کس زحمت به دنیا

ز ِ مادر بیشتر ، بیچاره مادر !

تمامِ حاصلش از زحمت اینست

که دارد یک پسر بیچاره مادر

*

- هما میر افشار

- دُژخیم

در ظلمت بیداد       دژخیم زد فریاد     آتش !

از سینه ای نورس                   در جوششی خونین                               گل داد آتش

در آخرین لحظه     آن آخرین فریاد     در قلب شب پیچید ... مادر

دژخیم شب ناگاه    از این صدا لرزید                    در زیر لب غرید ... مادر !

آیا زنی هرگز          با نام یک مادر        او را به خود خوانده ؟

آیا دو چشمانی       در انتظار او             هرگز به در مانده ؟

هرگز به زلفانش     سرپنجه ای با شوق                                آیا زده شانه ؟

بر بستر خوابش      پرپر زده آیا            مادر چو پروانه ؟

آیا سر سفره           در دیده ی مادر      نور صفا دیده ؟

آیا لبانش را             لبهای یک مادر       با شوق بوسیده ؟

در ظلمت بیداد       دژخیم زد فریاد     آتش !

از سینه ای نورس   در جوششی خونین                               گل داد آتش

در آخرین لحظه     آن آخرین فریاد     با نام یک مادر

در قلب شب پیچید

یک لاله پرپر شد    دژخیم بی مادر       بر نام مادر هم

در زیر لب خندید .

***

- حبیب

- مادر

مادر ! بی تو و تنها و غریبم

اتاقِ خالیَم بی تو چه سَرده

مادر ، مادرِ خوب و قشنگم

بدون ِ تو دلِ من پُر ِ دَرده

فضایِ خونه بی بویِ تو هیچه

صدایِ تو هنوز اینجا می پیچه

مادر ، مادر !

هنوزَم تو دلم ، تَمومِ قصه هات ، جَوونه

خاله سوسکه دیگه شعرِ آشتی مِثه قدیما نمی خونه

مادر ، مادر !

شبا با صدایِ لالایی های ِ تو خوابیدم

لالایی مادرم ، حالا نوبتِ توست ، تو بخواب اُمیدم

مادر ، مادر !

*

خسرو شکیبایی

- مادرِ من

مادر ِ من مادرِ من ، تو یاری و یاورِ من

/ 15 نظر / 78 بازدید
نمایش نظرات قبلی
یاسمن

شعر اولتون منو یاد مدرسه انداخت با عکس اون مادر مهربون و دخترش ... عشق بلاعوض رو تنها یک جا می شه پیدا کرد .. تو قلب مادر . با اجازه لینکتون کردم

penelope

سلام جای آهسته باز از بغل پله ها گذشت استاد شهریار خالی نیست؟ تاج از فرق فلک برداشتن تا ابد آن تاج بر سر داشتن در بهشت آرزو ره یافتن هر نفس شهدی به ساغر داشتن روز در انواع نعمت ها و ناز شب بتی چون ماه در بر داشتن جاودان در اوج قدرت زیستن ملک عالم را مسخر داشتن بر تو ارزانی که ما را خوشتر است لذت یک لحظه مادر داشتن

رویا وکیلی

vaaaaaaaaay che she`r haye khoobi ro ja`m avari kardi bebakhshid ke dir amadam va ba horoofe Latin minevisam , in rooz ha khaste am . oomadam inj adelam baaz shod . nafas keshidam salam

رویا وکیلی

من پری کوچک غمگینی را می شناختم که در اقیانوسی غرق شده بود

مریم راد

سلام بر مهرداد خان عزیز کارتون عالی بود خیلی خیلی زیبا بود اینگونه تقدیر از مقام مادر ... گرچه از هر راهی که برویم باز هم کم است ای دستانت شانه ی گیسوان همیشه تشنه ام و چشمانت یادآور دردهای همیشه فروخورده یادآور روزهایی که عاشقانه بودی و شبهایی که مهربانانه نخفتی ای همیشه صبور همیشه مهربان همیشه عاشق مادر ... دوستت دارم دیوانه وار ... تا ابد مرسی مهرداد جان اگر هزاران بار هم تشکر کنم بخاطر این پست کمه شاد باشی و برقرار

کرم کتاب

سلام زیبا مثل همیشه من گاهی اوقات برای این که دلخوری مادرم را برطرف کنم و به قولی بر اسب مراد سوار شوم از شعر ماد ر خسرو شکلیبایی استفاده می کنم . مادرم عاشقه شعره از بچگی دوست داشت که من شعرهای حافظ را براش بخوانم می دانید از این که چطور با این همه غلط خوانی های کودکانه من از خنده ضعف نمی کرد متعجبم همیشه تشویقم میکرد که کتاب های شعر را با صدای بلند براش بخوانم .ای کاش هنوز آنقدر بچه بودم که از غلط خوانی های خودم شرمنده نمی شدم .اونوقت باز هم می توانستم با صدای بلند شعر بخوانم .

متولد ماه دی

سلام مهرداد جان... چن روزیه که توفیق اجباری به خاطر خرابی لب تابم باعث شده که هی بیام اینجا و هی این متن و شعرهای دل انگیز و بی نهایت زیبا رو بخونم و هی سعی کنم بکامنتم واست... اما نتونم!... خلاصه و به هر حال مجبور شدم اون لب تاب قدیمی بن کیو رو با تموم خاطره هایی که ازش داشتم موقتا بذارم کنار و یه لب تاپ سونی بگیرم یعنی همینکه الان دارم باهاش این کامنتو برات میذارم و هنوز دستم خوب بهش و به ویندوز سون که روشه عادت نکرده... یه کمی که راه افتادم میام بهت میگم که چه حال خوبی شدم با این پست مادرانه زیبات... مهرداد عزیزم... مواظب خودت باش... فعلا بای[گل]

مینا(سحاب)

سلام اشعار ایرج میرزا واقعا شورانگیزه مخصوصا داستان تلخ و در عین حال زیبای قلب مادر و بیت تلخ و رنج آورِ پایانی: " آه دست پسرم یافت خراش آه پای پسرم خورد به سنگ" که واقعا انسان رو متاثر می کنه. و نقطه ی مقابل مضمون این شعر می تونه شعر قدر شناسانه ی شهریار عزیز باشه.. شعر "مادر". به هر حال همچنان به حسن انتخابتون در انتخاب اشعار تبریک می گم. در پناه حق[گل]

محی آبادی

دعوت نامه سفر به مجموعه هنری و زیبا از شما عزیزان دعوت می شود که به مجموعه هنری و زیبا و مفید سایه در هور سفری داشته باشید و از آن بهره کافی را ببرید.با یک سفر هنری به روز هستیم.