آندره آرزومانیان‌ ؛ شاعر پیانو

گوش کنید به آهنگ ترانۀ "خونه" با موسیقی جاودان بابک بیات با تکنوازی پیانوی آندره آرزومانیان از اینــجا .

گوش کنید به قطعۀ "راز ِ دل" با موسیقی جاودان مجید انتظامی برای فیلم "آژانس شیشه ای" با تکنوازی پیانوی آندره آرزومانیان از اینــجا .

گوش کنید به قطعۀ "گردباد" از آلبوم پاییز طلایی با موسیقی فریبرز لاچینی با تکنوازی پیانوی آندره آرزومانیان از ایــنجا .

*

حرفی نیست جز سکوت و تکرار آن همه نوای پیانوی درخشان و شفاف و محکم و لطیف و با احساس آندره در آن همه موسیقی فیلم و ترانه در ذهن دوستداران صدای پیانویی که آندره می نواخت .

چه سوگ بزرگی است که تکنواز پیانوی آن همه از موسیقی فیلم های جاودان بابک بیات و مجید انتظامی آندره بود . موسیقی هایی که بیشترشان غمگین بودند و سوگوار و شریف همچون موسیقی فیلمهای "آژانس شیشه ای" و "از کرخه تا راین" و "بوی پیراهن یوسف" و کارهای جاودان بابک بیات ... و حالا با شنیدن این نواهای پیانو باید به یاد بیاوریم که آندره هم از میان ما رفت و تنها صدای هنرش میان ما ماند .

*

آندره آرزومانیان ( 1333 تهران - 11 خرداد 1388 )

موسیقی امروز ایران ، نام تکرار نشدنی "آندره" را تنها با عنوان نوازندۀ چیره دست پیانو به خاطر سپرده است ، اما مقام هنری او در تنظیم و آهنگ سازی با همۀ تسلط و توانمندی اش به اندازۀ هنر نوازندگی او شناخته نشده است . موسیقی ، روح جاری خانوادۀ او بوده و پدر و برادرش ( سروژ و روبن ) از نوازندگان مسلط کلارینت و پیانو بوده اند .

او آموزش موسیقی را از دوران کودکی آغاز کرد و راهی مشکل و مرکب از خودآموزی و هنرآموزی را به تنهایی پیمود . آندره در بسیاری از آثار موسیقی تولید شده پس از سال 1357 و از جمله بیش از 30 موسیقی فیلم درخشیده است و نقش ارزشمند او در آثار مشترکش با بابک بیات و مجید انتظامی ، نقشی سرنوشت ساز و فراموش نشدنی است .

آلبوم های "سکوت سرشار از ناگفته هاست" و "چیدن سپیده دم" ( آثار مشترک شعر و موسیقی شاملو / بابک بیات ) نمونه های عالی از تکنوازی او و آلبوم های "پاییز طلایی 1 و 2" نمونه ای از تسلط او در تنظیم و اجرا هستند .

 

/ 11 نظر / 69 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آسمانی

متاسف شدم روجشان شاد ممنون از مطلبت مهرداد گرامی

وبگاه تخصصی فیلمنامه نویسی

نوازنده‌ی خوبی بود و حیف که فرشته مرگ به او بیش از 55 سال فرصت زیستن نداد و در این برهوت هنرمند در ایران زمین، هنرمند دیگری از میان ما رفت. راستی اشغالگرها هم که از استقلال رفتن! امیدوارم فتح الله زاده هرچه زودتر بیاد و اوضاع تیم رو روبه‌راه کنه.

ثانیه نورد

تنها صداست که می ماند ...اینطور نیست ؟ سلام اولا که بازگشتت خوشحالم کرد این غیبت کبری برام عجیب بود . ثانیا مگه همون مهردادی نیستی که میگفتی چرا برو بچه هاب وبلاگی تند تند به روز نمیشن !‌ با همه ی گرفتاری هایی که ممکنه داشته باشی امیدوارم بیشتر از این وقت کنی برای ما بنویسی . مرسی از یادآوری این قطعات کم نظیر

متولد ماه دی

سلام مهرداد عزیز... بی صبرانه منتظر مطلب جدیدت بودم و خوشحالم که هستی....هرچند با مطلبی که غمگین کننده است... خبر درگذشت آندره آرزومانیان رو نشنیده بودم و اول بار همینجا (در "عشق است..") خوندم که او هم پرکشید و رفت... خبری که خوندنش بویژه با این یادگارهای زیبای او که اینجا گذاشتی و بخصوص با آهنگ اول (موسیقی خونه بابک بیات) نزدیک بود که اشک من قسی القلب رو هم دربیاره!... راستش واقعا ناراحت کننده است که فکر کنیم خالقان اصلی آهنگی به این زیبایی (منظورم موسیقی خونه اس که غم توش موج میزنه) ظرف مدت به این کوتاهی همشون بار سفر بستن و رفتن به همون مسافرتی که شکسپیر میگه: هیچ مسافری تا حالا ازش برنگشته!!....واقعا که حیف و صد حیف... چراکه اینها که میرن بسیار بسیار بعیده که به این سال و ماهها کسی بتونه جاشون رو بگیره....

متولد ماه دی

البته در رابطه با آندره من فکر می کنم اگر روزی کسی هم پیدا بشه که جاشو بگیره اون فرد به احتمال قوی بازم یک ارمنی خواهد بود!... نمیدونم که قبلا رات تعریف کردم یا نه؟... دوره دانشجویی یه دوستی داشتم به اسم ایرج که طرفای خیابون بهبودی (تقریبا توی محدوده شما!!) می نشستن و اینجور که خودش می گفت و البته قرائن هم تایید می کردن نوه ی "درویش خان" استاد بزرگ تار بود... این ایرج البته خودش چندان که نه! اصلا اهل تار نبود و اونطور که خودش میگفت اولین تاری که دستش بهش خورده بود تار من بود که البته هنوزم دارمش...در عوض ایرج نوازنده بزرگ گیتار بود و جزو ارکستر خدابیامرز افشین مقدم به حساب میومد و با خیلی از خواننده های قدیمی مثل رامش و مازیار و... ساز زده بود... خلاصه توی موزیک غربی واقعا استاد و صاحبنظر بود...

متولد ماه دی

این ایرج که ما بهش میگفتیم ایرج خان یکی از حرفهایی که همیشه تکرار می کرد و روش تاکید می کرد این بود که می گفت: توی سازهای غربی که بعدها به ایران اومدن و بخصوص در زمینه پیانو هیچ احدالناسی نمیتونه روی دست ارامنه بلند شه و همیشه خدا بهترین و استادترین نوازنده های پیانو ایران ارمنی ها بودن و هستن... اما چون خیلیهاشون تمایلی به شهرت ندارن کمتر به شناخته شدن تن میدن... این ایرج از نوازنده های پیانوی ارمنی نام میبرد که یک از یک توی فنشون استادتر بودن و همیشه تاکید می کرد که بهترین آهنگهای ایرانی که برای پیانو ساخته شده هم باز کار همین ارمنی هاست..

متولد ماه دی

البته این ایرج خان ما یعنی همون نوه درویش خان یک عالمه حرف داشت با صدها شاهد و مثال از هنر بی مانند ارامنه بویژه در زمینه پیانو که البته نه من تموم حرفهاش یادم مونده و نه اگه یادمم بود میتونستم همه رو بنویسم... فقط از اون زمان هر وقت اسم موزیسین های ارمنی کشورمون رو میشنوم (از ویگن و واروژان گرفته تا همین جوونهای امروزی مثل اندارانیک یا همون اندی دوس داشتنی و سرژیک و...) فوری یاد اون حرفها میافتم و البته اندره که یه جورایی توی کار پیانو تک محسوب میشد که دیگه جای خود داشت... اینه که بهت گفتم کسی نمیتونه جای اندره رو بگیره و اگه هم کسی بتونه اون فرد حتما ارمنی خواهد بود!!... ارامنه اصلا با موزیک و پیانو بزرگ میشن و اصلا نیایشها و آئینهای دینیشون با پیانوست... به هرحال از این یادبود زیبا متشکرم... فوق العاده بود مهرداد جان... مواظب خودت باش... فعلا بای[گل]

وحید رضایی

آندره آرزمانیان با تکنوازی پیانو بوی پیراهن یوسف قلبم رو سرشار از وجود خداوند کرد.روحش شاد